انواع ناخالصی ها موجود در محلول های آبکاری نیکل
ناخالصی هایی که در محلول های آبکاری نیکل وجود دارد می تواند هم روی خواص فیزیکی و هم ظاهر پوشش ها تاثیر بگذارد . در نتیجه کنترل موثر ناخالصی ها بخش مهمی از کنترل کیفیت است. اقدامات برای جلوگیری یا به حداقل رساندن ورود ناخالصی ها باید در اولویت باشد. درحالی که این امر در نگهداری محلول موثر است ،شناخت انواع ناخالصی ها و اثرات و منابع آن ها به کنترل موثر کمک خواهد کرد .
1) ناخالصی های نامحلول : این نوع ناخالصی ها ممکن است منجر به ایجاد زبری به خصوص در مناطق برآدگی شوند . این ناخالصی
ها ممکن است از منابعی مانند گرد و غبار ، عوامل ساینده (پرداخت کاری ) ، تکه های آند شامل کیسه های آند آسیب دیده یا انباشته شده
و ناخالصی های شیمیایی بوجود بیایند. این ناخالصی ها همچنین از ته نشیی ناخالصی فلزات ناشی می شوند. برای مثال آهن اگر به
حالت فریک اسید شود که معمولا در حمام های متلاطم با هوا رخ می دهد ممکن است به عنوان هیدروکسید فریک در ph بالای 4.5
رسوب کند .
2)ناخالصی های فلزی : ناخالصی های فلزی اغلب از طریق حمله خورنده به مناطق ناخواسته قطعه کار یا قطعاتی که به طور
تصادفی به درون وان می افتند و به سرعت حذف نمی شوند ، اتفاق می افتد .فلزات هم چنین می توانند از طریق فرآیند های پیشین به
ویژه اگر پوشش محافظ جیگ ها به درستی حفاظت نشوند و یا شستشوی ناکافی یا مواد شیمیایی اضافی آلودگی ایجاد کنند .
